De man die komt helpen

op vrijdag, 31 juli 2015. Posted in Column

Door Marjelle Brussee

De man die komt helpen

Hij brengt de fietskar zelf tegen een veel lager bedrag en zonder benzinekosten. Hij is aardig en we hebben een beetje dezelfde humor. Er is een prettig contact, niks sexueels. En toch flirt ik altijd wel,  met mijn lichaam, mijn lach, mijn oogopslag. Het is zo’n gewoonte geworden; hij de oudere man die mij wil helpen, ik de leuke mooie jonge vrouw. Voor wat hoort wat.

Als ik eindelijk toegeef dat het echt te heet is voor een fietstocht komt hij me ophalen, met fietskar en al. Ik ben dankbaar en redelijk ‘mezelf’ bij hem. Dat wil zeggen dat ik voor mijn doen vrij ontspannen, spontaan en onbevangen ben in het contact. Het is weer een prettige uitwisseling. Ik nodig hem uit voor de koffie, maar dat is meer uit sociaal plichtsgevoel, want ik ben doodmoe. We praten te lang door. Ik weet nu dat hij gescheiden is, en niet echt meer een vaste relatie aandurft. Ik weet nu dat hij altijd al verlegen is geweest naar vrouwen maar dat hij geen homo is. Ik weet dat hij graag mensen helpt, dat is zijn leven.

Daarna mailt en belt hij me dat hij een bout in mijn fiets wil vervangen. Wil hij zo graag helpen of wil hij me zo graag zien? Het is zo fijn als iemand me wil helpen, en ik voel me bij hem op mijn gemak: hij is relaxted en vind niks gek. Maar ik wil niet dat hij verliefd op me wordt. Niet te aardig en te mooi zijn dan. Heb ik dat wel in de hand? Ik wil hem ook niet gebruiken. Het is weer behoorlijk ingewikkeld aan het worden.

Het is subtiel en intuïtief navigeren, als ik hem weer zie. Waar sta ik nou voor, wat wil ik nou uitstralen? Hij vindt mij niet zo raar als ik mezelf vind. ‘En je ziet er ook nog eens leuk uit.’ Ik krijg nog net geen kleur en moet het even incasseren. Ik vertel dat het niet altijd zo leuk is om als een mooie vrouw gezien te worden. En dan even later waag ik het te zeggen: ‘als je me maar niet komt helpen omdat ik er leuk uitzie.’

Het is een kwestie van de juiste stip op het juiste moment en op de juiste manier op het doek zetten om het schilderij af te maken. De finishing touch. Je hoeft een man niet bot af te wijzen. Dit is veel sterker. En het is een vorm van zelfoverwinning. Nee, ik hoef niet met mijn schoonheid en charme te betalen voor hulp. Ik wil geen ‘gebruikersovereenkomsten’ meer. We mogen elkaar, we voelen ons prettig bij elkaar en jij vind het leuk om mij te helpen en ik krijg graag hulp. Dat moet het zijn, niet meer en niet minder.

Geloof je dat het kan, tussen een vrouw en een man, oprechte vriendschap? Geloof je dat het kan in een vriendschap om je zo vrij en veilig te blijven voelen? Ik geloof het niet alleen, ik leef ervoor.