Lucky Duck

op woensdag, 04 maart 2015. Posted in Column

Door Marjelle Brussee

Lucky Duck

Dit verhaaltje schreef Marjelle voor de NPO verhalenwedstrijd. Helaas is het niet uitgekozen. Het thema was 'te gek voor woorden' want volgende week is het 'de week van de waanzin'

 Ze is een van de ‘dorpsgekken’ van de stad. Lucky Duck noemen ze haar, want ze is altijd met de eendjes in het park bezig. Ze voert er hele gesprekken mee en geeft ze veel te veel brood, zodat ze steeds luier en dikker worden en afhankelijk van haar. Het zijn een beetje haar schoot-eendjes geworden.

Annabel komt heel vaak met haar moeder en haar kleine broertje in het park. Mamma heeft meestal haar handen vol aan Erik, daarom let ze niet altijd zo op Annabel. Annabel is gek op eendjes, en daarom is ze altijd heel blij als Lucky Duck er is, want van haar krijgt ze altijd een paar boterhammen om de eendjes te voeren. Dat Lucky Duck een beetje anders is dan andere mensen, zoals haar moeder zegt, ziet Annabel niet, ze snapt het ook niet zo goed. Ze vind het juist leuk met haar, ze is altijd zo gezellig aan het babbelen tegen de eendjes. 

Op een dag als ze weer eendjes staan te voeren samen komt er opeens een man naar hen toe. Annabel vindt hem eng en vies, en hij loopt te zwabberen als iemand die dronken is.  ‘Hee, Truuske, nog steeds aan de zwerf?’ zegt hij tegen Lucky Duck en het klinkt helemaal niet aardig. ‘Ze heet geen Truuske, ze heet Lucky Duck!’zegt Annabel dapper. De man kijkt haar aan met een woeste blik, en ze kruipt snel achter Lucky Duck . ‘En wat is dat voor een ding? Je hebt toch geen kindje gemaakt he! Vrouwen zoals jij moeten zich niet voortplanten, dat weet je toch?’ Hij duwt de fles die hij in zijn hand heeft tegen haar borst. Ze duwt zijn arm weg en begint heen en weer te wiegen en een kinderliedje te zingen, met haar handen voor haar borst. ‘Gestoord wijf, ze moesten je opsluiten! En dat kind, dat moet naar een tehuis! Hee meissie.’ Hij pakt de arm van Annabel hardhandig vast en Annabel begint meteen te gillen. Maar mamma is helemaal aan de andere kant van het park. ‘Blijf af!’ zegt Lucky Duck en ze pakt Annabel zo stevig vast dat het pijn doet. ‘Auw Lucky Duck, je knijpt me fijn!’ ‘Dat komt omdat ze een heks is!’ zegt de man op een gevaarlijke toon, terwijl hij vlak bij haar gezicht komt. ‘Mamma!’ huilt Annabel. Lucky Duck houd een hand voor haar mond. ‘Stil, straks komt de politie!’ zegt ze terwijl ze angstig om zich heen kijkt. Annabel plast in haar broek van de angst. Eindelijk is daar de stem van haar moeder. ‘Wat heeft dit allemaal te betekenen? Laat onmiddellijk mijn kind los!!’ Lucky Duck laat haar los en duwt haar ruw weg. ‘Hier heb je je stomme kind!’ De man staat een beetje dom te grijnzen. ‘Ik zou maar wat beter op je kind passen, teef!’ zegt hij tegen haar. De moeder van Annabel tilt haar kind op en houd het dicht tegen zich aan terwijl ze snel wegloopt. Over de schouder van haar moeder kijkt Annabel naar Lucky Duck en roept ‘Daaaag!’ Lucky Duck kijkt op en zwaait met een botenham in haar hand.