Uit balans

op dinsdag, 25 augustus 2015. Posted in Column

Door Marjelle Brussee

Uit balans

Als van binnen het gespannen

Koord waarop ik balanceer

Knapt en ik

Val

En over mij heen

Dondert en klettert

Als een onhoudbare lawine

Al het moeten en willen

Alle energieën die altijd

Aan me trekken en die ik

In evenwicht hou

Als ik balanceer

Alsof ze de ene en de andere kant zijn

Van de stok die ik in handen hebt en

Die helpt om te leren

Balanceren

 

Maar als ik val

Heb ik niets meer in handen

Het is alsof ik mijn kracht en mijn

Helderheid verlies

En daarmee mijn evenwicht

En ik val in het

Gapende gat van

De chaos , de duisternis

Daar waar alle demonen

Vrij spel hebben

Wanhoop en eenzaamheid

Martelend zelfverwijt

Als spoken in de nacht

Ze hebben alle macht

Want ik heb geen verweer

Omdat ik niet meer balanceer

 

Maar hoe wanhopig en destructief

Hoe zelfkwellend negatief

Ik ook denk over waar

En hoe en waarom

Het heeft geen zin

Ik kan niets dan wachten op

Een nieuw begin