Varkens en jonge honden

op dinsdag, 31 maart 2015. Posted in Column

Door Marjelle Brussee

varken_en_jonge_hond

Als kind had ik het al: als ik iets wilde dan moest dat meteen gebeuren. Zo zag ik een keer een film over een jongetje dat een varkentje als huisdier kreeg en daar een enorme band mee opbouwde. Geweldig vond ik dat en na de film begon ik meteen een varkenshok te bouwen in de tuin. Mijn moeder vond dat wel grappig, maar mijn zus en mijn vader ergerden zich kapot aan mijn naïviteit en gebrek aan gezond verstand. Helaas hadden de laatste twee het meeste invloed op mij omdat ik van hen afhankelijk was. Zelf zou ik nu denken: god, wat een heerlijk enthousiast, gepassioneerd en levenslustig kind is dat! Die wil je toch alleen maar helpen om haar dromen te verwezenlijken?

Het zogenaamde ‘nieuwe denken’ is zelfs min of meer gebaseerd op dit kinderlijk geloof dat alles mogelijk is, als je het maar echt wilt! Ik volg nu een soort van digitaal seminar van twee jonge knullen, die zich als doel gesteld hebben dat Nederland in 2020 het gelukkigste land ter wereld is. (http://365dagensuccesvol.nl/) Ze hebben een soort frisse, naïeve onbevangenheid, die twee, en dat is hun kracht, ook al bereiken ze hun doel nooit. De vraag is of het zo belangrijk is om je doel te bereiken of dat het niet meer gaat om de reis er naartoe. Maar goed, om te kunnen reizen heb je nu eenmaal een doel nodig of je bent een zwerver. Daar is ook niks mis mee, maar de meesten onder ons hebben nu eenmaal een doel nodig om in beweging te komen en hun leven als zinvol te ervaren. Maar als het niet uitmaakt of je dat doel ooit haalt kun je natuurlijk wensen wat je wil! En dat is heel goed want daardoor krijgt je wens een soort frisse, naïeve onbevangenheid en die heeft zoveel kracht en energie dat je wens daardoor misschien zelfs wel uit komt!

Waar  die twee gezellige digitale jonge honden alleen wel heel makkelijk overheen stappen is dat het helaas ook andersom werkt. Negatieve gedachtepatronen die op angst gebaseerd zijn, en waar de meesten van ons vol mee zitten, hebben ook enorm veel kracht en bevestigen zichzelf voortdurend. Als ik dus weer eens een varkenshok ga bouwen en het lukt niet of niet meteen dan zit ik binnen ‘no time’ in een krachtige spiraal naar beneden die ongeveer zo gaat: zie je wel, wat ik wil kan toch niet en het is ook heel stom om dat te willen. Zo enthousiast en gedreven als ik kan beginnen aan een avontuur zo totaal verslagen en gedesillusioneerd ben ik als het niet zomaar kan wat ik had bedacht en daar komt dan nog een heel emmer zelfverwijt overheen. Nou, weet dan je frisse, naïeve onbevangen energie nog maar eens overeind te houden! Daar is wel meer voor nodig dan een beetje positieve digitale peptalk.

Ik kom pas weer tot rust van binnen als ik mezelf volledig accepteer in elke beweging die ik maak in dit proces, van hoog springen tot diep in de put zakken en alles daartussenin. Onvoorwaardelijke liefde dus, en daarmee ben ik meteen bij het doel in mijn leven: het creëren van de moederschoot die ik zo gemist heb. En ach, het zou me niet verbazen als daar nog eens een keer een mooi, degelijk duurzaam varkenshok uit voort komt. Maar al komt dat er niet dan ben ik nog steeds dat heerlijke enthousiaste gepassioneerde en levenslustige kind waar ik gelukkig steeds meer van kan houden !