A C R O S T I C H O N   V O O R   H A A R

op maandag, 02 september 2019. Posted in Maandgedicht

Maandgedicht september 2019

A C R O S T I C H O N   V O O R   H A A R

A C R O S T I C H O N   V O O R   H A A R

Heel erg is het dat zij ons verlaat

  haar muzikaliteit heeft ons zeer gebaat

Elke aanwijzing met knipperend oog of lach

  was genoeg voor elk koorlid die het zag

Repeteren met haar werd één groot feest

  zingend huiswaarts als je er weer was geweest

Met oefening voor onze ademhaling

  nam  ze alle moeilijke noten in de maling

Aandacht staat bij haar wel voorop

  doorzingen jonges  hòp en rechtop

 

Vrolijkheid zachtheid woede of nijd

  klonk uit ons koor door haar geleid

Inventiviteit is haar ook niet vreemd

  ze luisterde goed en heeft ons vereend

Sensibel is haar grote gevoel voor geluiden

  waarvan ze de vertolking ons ging duiden

Slagvaardig leidt zij ons langs chromatische tonen

  die onvergetelijk bij ons komen wonen

Expressief en lief  zo moesten we soms zingen

  zo wees ze ons op bijzondere dingen

R a a r dat ze straks niet meer dirigeert

  wat heeft ons koor veel van haar geleerd

 

Hoera voor de opvolger die dit wil evenaren

  met veel “succes!” zal hij het misschien klaren

Oh, dit pluskoor is niet meer zo bang

   hoofdzaak is: blijven zingen, zo mogelijk heel lang

En liefde voor muziek zit in je, dat bén je

  en de noten: ja die kén je

Reden om nu flink te juichen want het Kempkoor

  valt nooit in duigen: hiep hiep hoera!

Acrostichon  voor  háár  !!!

 

Maja, 20 augustus 2019.

Maandgedicht voor september!